Czym jest dźwięk?

Dźwięk jest falą akustyczną, wibracją powietrza. Choć niewidoczny, da się wykryć za pomocą urządzeń lub narządu słuchu. Dźwięk powstaje poprzez zaburzenie gęstości oraz ciśnienia i charakteryzują go poniższe cechy:

  • częstotliwość dźwięku – wyrażana jest w Hertzach; częstotliwość dźwięku definiuje jego brzmienie; dźwięki o niskiej częstotliwości są buczące (np. praca silnika samochodu), a o dużej piszczące (np. śpiew ptaków)
  • głośność dźwięku – wyrażana za pomocą decybeli określa jego siłę; ludzka mowa zawiera się w przedziale 20 – 60 decybeli;
  • czas trwania dźwięku
  • barwa dźwięku – w naturze rzadko występują dźwięki proste; najczęściej są to dźwięki złożone z rożnych częstotliwościach; barwa określa ich „średnią”.

W przypadku niedosłuchu, najważniejsze jest zrozumienie mowy. Mowa nie jest prostym dźwiękiem. Składa się z wielu częstotliwości. Niskie częstotliwościi przenoszą siłę głosu, a wysokie pomagają w rozumieniu poszczególnych słów oraz zdań.

Droga słyszenia

Droga słyszenia składa się z kilku etapów.

1. Ucho zewnętrzne

Droga słuchowa rozpoczyna się na małżowinie usznej, która wyłapuje dźwięki z otoczenia, przekazując je dalej za pomocą przewodu słuchowego na membranę błony bębenkowej. W przewodzie słuchowym umiejscowione są słuchawki aparatu słuchowego lub same aparaty słuchowe.

2. Ucho środkowe

Drgania membrany błony bębenkowej są przekazywane za pomocą kosteczek słuchowych na okienko owalne.

3. Ucho wewnętrzne

Drgania z okienka owalnego przenoszone są do ślimaka, który przemienia je na sygnały elektryczne, które są dalej przekazywane drogą nerwową do mózgu.